BLOG
οι πολεμικεσ τεχνεσ στισ μερεσ μασ:
Σε μιά προσπάθεια να εντοπίσουμε τη θέση που κατέχουν στη σημερινή κοινωνία οι πολεμικές τέχνες,θα πρέπει να βρούμε τις γέφυρες που συνδέουν τις ανάγκες της εποχής μας ,με τα οφέλη των πολεμικών τεχνών. Απο τη μία έχουμε τις ανάγκες της εκάστοτε εποχής οι οποίες αλλάζουν,και απο την άλλη τα οφέλη των πολεμικών τεχνών τα οποία ναι μεν είναι πάγια ,αλλά αναλόγως των αναγκών της κάθε εποχής ,ενδέχεται να προκύπτουν και νέα.
Ενδεικτικό παράδειγμα είναι η ανάγκη του σύγχρονου ανθρώπου να εκτονωθεί απο μία στρεσογόνα καθημερινότητα και πίεση που βιώνει.Κάτι τέτοιο φαντάζομαι δέν απασχολούσε ένα άνθρωπο των τεχνών αυτών πρίν από εκατό χρόνια ,που εκπαιδευόταν στις τέχνες αυτές με σκοπό να πολεμήσει και να επιβιώσει. Ας δούμε όμως αναλυτικά μερικές απο τις πιθανές ανάγκες της εποχής μας.
Σίγουρα η ανάγκη για αυτοάμυνα δέν έχει πάψει να υπάρχει σε μικρούς αλλά και μεγάλους. Επίσης η ανάγκη για εκτόνωση απασχολεί όλες τις ηλικιακές ομάδες, και στα δύο φύλα. Τα μέν παιδιά τα οποία έχουν επωμιστεί με πάρα πολλές υποχρεώσεις και ντοπάρονται με άθλιες τροφές πλούσιες σε θερμίδες και ζάχαρη ,ενώ έχουν χάσει σχεδόν ολοκληρωτικά τη χαρά του παιχνιδιού και της εκτόνωσης στις επικίνδυνες πιά γειτονιές.Τα ηλεκτρονικά παιχνίδια δέν είναι σε θέση να παρέχουν τίποτα από όλα αυτά, αφήνωντας ένα κενό στις σχέσεις που δημιουργούνται μεταξύ των παιδιών όταν αυτά έρχονται σε επαφή .
Σχέσεις που χτίζουν ήθος, χαρακτήρες και προσωπικότητες βοηθώντας ταυτόχρονα στην ανάπτυξη της σκέψης αλλά και της φαντασίας δημιουργώντας ένα θύλακα κοινωνικοποίησης. Εκεί έρχεται να προστεθεί ένα ακόμα πρόβλημα που βιώνουν οι γονείς ,οι οποίοι εξ’αιτίας των πολλών ωρών που εργάζονται ,περνούν όλο και λιγότερες χρόνο με τα παιδιά τους.Έτσι δημιουργούνται πάρα πολύ μεγάλα κενά στο χαρακτήρα των παιδιών που πολλές φορές ο εκπαιδευτικός στο σχολείο ,δέν έχει τη δυνατότητα να ασχοληθεί και να καλύψει.Σε αυτό το σημείο ο γονέας στρέφεται στο χώρο των πολεμικών τεχνών ψάχνωντας για μία δραστηριότητα μέσα απο την οποία θα εκτονωθεί το παιδί. Έναν χώρο που θα γυμνάσει το σώμα του,που θα τον συντροφεύει για όλη τη ζωή του.Έναν δάσκαλο που θα γίνει πρότυπο προς μίμηση (μιάς και τα παιδιά πάντα απορρίπτουν σε αυτή την ηλικία το γονιό).Μία κοινότητα που θα διδάξει την ιεραρχία,την πειθαρχία,την ενότητα,την αδερφοσύνη,την επίπληξη,την αναγνώριση και τον σεβασμό. Που θα μάθει τον μαθητή να βάζει στόχους και να τους επιτυγχάνει.Που θα του δείξει πως όλα έρχονται με σκληρή δουλειά.Που θα του τονώσει την αυτοπεποίθηση του μαθαίνωντας τον να βρίσκει τη θέση του μέσα στην κοινωνία και να είναι δίκαιος.Που θα του διδάξει μία τέχνη για να τη χρησιμοποιήσει όπως αυτός νιώθει πως του ταιριάζει.Που θα τον προετοιμασει ψυχικά ,ώστε να μάθει στη ζωή του να διεκδικει και να αγωνίζεται για τα θέλω του.Που θα τον προετοιμάσει ψυχολογικά ,ώστε να μάθει να δίνει στα προβλήματα τις πραγματικές τους διαστάσεις και να μην πανικοβάλεται και θα του αναπτύξει ένα επιπλέον κριτήριο ώστε να μπορεί να αισθάνεται καλύτερα τα πάντα γύρω του και να διαισθάνεται τις προθέσεις των ανθρώπων απέναντι του ,κάνωντας τον έναν πλήρως λειτουργικό άνθρωπο μέσα στην κοινωνία ,που θα μπορεί να κινείται με ασφάλεια και να αποφεύγει τις κακοτοπιές.
Δεν λέμε τυχαία άλλωστε πως στις πολεμικές τέχνες ,ο μεγαλύτερος αντίπαλος μας είναι ο εαυτός μας.Αυτόν προσπαθούμε να νικήσουμε και να ξεπεράσουμε ,ωστε να εξερευνήσουμε τα πραγματικά όρια του εαυτού μας. Απο την άλλη οι μεγάλοι οι οποίοι ζούν μια εποχή που τρέχει με φρενήρεις ρυθμούς . Τα υλικά αγαθά είναι ασύληπτα σε σχέση με μόλις πρίν απο εβδομήντα χρόνια,αλλά οι συνθήκες ζωής εξακολουθούν να δυσκολεύουν.Η ζωή έχει αλλάξει.Ο κόσμος έχει αλλάξει.Τα πρότυπα που προβάλλονται είναι εκτός πραγματικότητας.Οι θεσμοί περνούν τη μεγαλύτερη κρίση τους, με πιό εμφανή αυτήν της οικογένειας που τείνει να διαλυθεί.Οι ισορροπίες ανάμεσα στα δύο φύλα έχουν αλλάξει. Μέσα σε όλη αυτή τη νέα κατάση ένας ενήλικας προσπαθεί και αυτός να βρεί τη θέση του.Δουλεύει ολημερίς για να ζήσει τον εαυτό του και την οικογένεια του. Αγωνιά για να αποκτήσει τα υλικά αγαθά που του σερβίρουν με βάση τα νέα πρότυπα ,τα ΜΜΕ .Ξενυχτάει προσπαθώντας να βρεί τρόπο να εξασφαλίσει το μέλλον του παιδιού του.Κάνει δύο και τρείς δουλειές προσπαθώντας να επιβιώσει στον πιό ανταγωνιστικό εργασιακό στίβο που μας έχει επιβαλλει η δύση,γίνεται ανάλγητος και πατάει όπου μπορεί για να πραγματοποιήσει τους στόχους του,γιατί έτσι κάνουν τα στελέχη στις σειρές που βλέπει ,ενώ το διαζύγιο είναι μία μόδα που ίσως πρέπει να ξανασκεφτεί.
Αυτόν τον ενήλικα –ασχέτως φύλου- που έχει περάσει απο πάνω του ο οδοστρωτήρας της εποχής μας και τον έχει ισοπεδώσει ,υποδεχόμαστε στη σχολή μας υποσχόμενοι να κάνουμε τη ζωή του λίγο καλύτερη.Πώς όμως?Τί έχουμε να του προσφέρουμε κλέβοντας χρόνο απο τον ανύπαρκτο χρόνο του ,και έναντι αμοιβής απο τον ήδη χαμηλό μισθό του? Στην αρχή πρέπει να τον κάνουμε να νιώσει όμορφα ωστε να ξεχαστει .Να φύγει λίγο το μυαλό του απο όλα όσα κουβαλάει και να γίνει για λίγο παιδί.Μεαυτόν τον τρόπο θα ξεκουράσει λίγο το μυαλό του απο την συνεχή έννοια.Μετά θα ασχοληθούμε με την εκγύμναση του παραμελημένου σώματος ώστε να ανεβάσουμε λίγο την ψυχολογία του.Αυτό θα τον/την κάνει να πιστέψει οτι μπορεί και αυτός να εξασκήσει πραγματικά την τέχνη μαζί μας,και έτσι αρχίζει να γίνεται μέρος της ομάδας.Και ξαφνικά ο Νίκος γίνεται sensei , ο βοηθός sempai ,και ο ίδιος αρχίζει να βρίσκει τη θέση του μέσα στο Dojo.
Αναπόφευκτα αρχίζει να ασχολείται με όλη τη φιλοσοφία που κουβαλάνε πίσω τους όλες αυτές οι ανατολίτικες τέχνες και αρχίζει να ανακαλύπτει έναν νέο κόσμο, πολύ πιό διαφορετικό από αυτόν που του έχουν προβάλει.Έναν κόσμο όπου ο καθένας παίρνει αυτό που του αξίζει, που θα θαυμάσει τον καλύτερο και θα αγωνιστεί να του μοιάσει,και που θα δεί τον πιό αδύναμο και αντί να τον λιώσει θα παλέψει να τον φέρει κοντά του.Αυτό άλλωστε δέν κανει η μεγαλύτερη ζώνη για τη μικρότερη? Έτσι εξασκείται και σιγά σιγά ανεβαίνει.Περιμένει σα μικρό παιδί τη βραδυνή προπόνηση στην οποία θα πάει φορτωμένος με του κόσμου τα προβλήματα και τις έννοιες ,με την ιδιότητα της δουλειάς του,για να φορέσει τη στολή και τη ζώνη του και να αποκτήσει μίαν άλλη ιδιότητα.Να προπονηθεί σκληρά,να ακούσει το δάσκαλο του,να βοηθήσει τους πιό μικρούς,να μιλήσει με τους συνομίλικους του,να παλέψει,να ιδρώσει,να κάνει τη στολή του να στάει και εν τέλει να ξεδώσει,να βγάλει όλη την ένταση απο μέσα του και ήρεμος πιά να επιστρέψει σπίτι του.
Ο δάσκαλος μου λέει πως ο άνθρωπος είναι ένα ζωάκι και αυτός,έχει ανάγκη να τρέξει και να σκαρφαλώσει. Η φύση του ανθρώπου είναι η κίνηση.Η ζωή σε μία καρέκλα και έναν υπολογιστή είναι κάτι αφύσικο.Η κατασκευή του ανθρωπίνου σώματος είναι για να κινείται ,να ασκείται να τρέχει.Αυτή είναι η φύση του. Ο ερχομός ενός ενήληκα στο Dojo είναι μία δεύτερη ευκαιρία να εισέλθει σε έναν κόσμο που ίσως να είναι λίγο καλύτερος από αυτόν που ζεί καθημερινά.Υπάρχει μεγάλη ανάγκη να βγάλουμε όλη αυτή την αφύσικη ένταση που κουβαλάμε μέσα μας,και που αν δέν την βγάλουμε θα μας καταστρέψει. Πιό ήρεμοι λοιπόν και πιό ισορροπημένοι,μπορούμε να διαχειριστούμε ευκολότερα και με αξιοπρέπεια τα προβλήματα στον εργασιακό μας χώρο,αλλά και όλες τις καταστάσεις που θα προκύψουν εντός αλλά και εκτός της οικογένειας μας.Όπλα μας τα εφόδια μας από αυτόν τον κρυφό χώρο που βρίσκουμε καταφύγιο κάθε βράδυ μαζί με τους συνοδοιπόρους μας ,ασχέτως ηλικίας. Και κάπως έτσι ,σιγά σιγά προσδιορίσαμε την θέση και την αναγκαιότητα των πολεμικών τεχνών στην εποχή μας.Σίγουρα αυτοί που τις δημιουργήσαν,δέν είχαν κάτι τέτοιο κατά νου τους,αλλά αυτό μας αποδεικνύει ο,τι οι πολεμικές τέχνες είναι κάτι ζωντανό,που μεταμορφώνεται και αλλάζει τη μορφή του ανάλογα με την εποχή και τις ανάγκες της.Και όταν μιλάω για τις ανάγκες της κάθε εποχής εννοώ τη μορφή του πολέμου,γιατί όπως εχω ξαναπεί αυτές οι συνθήκες που ζούμε μόνο συνθήκες πολέμου μπορούν να χαρακτηριστούν.Άρα η πολεμική μας τέχνη εξακολουθεί να χρησιμεύει στον πόλεμο του καθενός μας ,το μόνο που εχει αλλάξει είναι η πρακτική. Ας εφοδιαστούμε λοιπόν όσο καλύτερα μπορούμε εμείς και τα παιδιά μας για να αντιμετωπίσουμε τις προκλήσεις της εποχής μας.
© 2021. Κείμενο: Πάπαρης Νικόλαος, προπονητής. Φωτο: Unsplash.com